وقتی تیم ملی کشورتون با تیم ملی پرتغال مسابقه داره و شما پیش بینی میکنید که شکست میخوره و این اتفاق واقعا میفته چه حسی بهتون دست میده؟آیا دوست نمی داشتید که پیش بینی عاقلانه و بخردانه تون درست از آب درنیاد؟
این روزها خیلی دوست داشتم که برخی نظریه هام و پیش بینی هام غلط از آب دربیاد.

گاهی اگه کسی رو دوست دارید و می دونید که توی رودربایستی گیر کرده ،دوستی خودتون رو با دادن بهونه به او تمام کنید.حتی اگه طرف از بهونه ای که به دستش دادید برای سرزنش شما استفاده کنه و خیلی حق به جانب شما رو ترک کنه.
یه ضرب المثل عربی میگه:الاکرام بالاتمام

دوستانی که خیلی ثروتمند بوده باشند زیاد داشته ام.اما هیچوقت احساس بدی نداشتم .تو عالم بچگی یا نوجوانی این احساس ها خیلی مهمن .خونه شون میرفتم و منو به پدر و مادرشون معرفی میکردن و میفهمیدم که تو این معرفی چیز خوبی بود.به زبون بی زبونی میگفتن این همونه که ازش براتون تعریف کردم.اما این رضا  اونجوری نبود.نه اینکه حالا خیلی هم جزو ازمابهترون باشه ها .نه .اینطور نبود.اما تو عالم بچگی یه عدم تعادل رو تو ارتباطمون احساس میکردم.یه جور نابرابری که آزارم میداد.
این چیزی که الان دارم میگم برای خیلیاتون نامفهومه.خداروشکر وضع و اوضاع بهتر شده و همه تون هم باکمالات هستین.ولی من گیر کرده بودم تو محله ای که با وضعمون جور نبود .اون موقع ها محله پرسه گاه بچه ها و جوونها بود و از بودن و مربوط شدن با بقیه گریزی نبود.
سخت بود که یه دوستی هر روز یا هر چند روز یه بار یادت بیاره که پیرهنات اتوکرده نیست و هی تو یاداوری کنی که ما اتو نداریم .به نظرم عمد داشت و من اهل تحمل چنین نگاهی نبودم.
مدتها بود که نزدیکترین دوستم بود.مسیرمون هم برای مدرسه یکی بود.یه روز بدون هیچ کدورت قبلی و ناراحتی موقعی که از مدرسه میومدیم خونه بهش گفتم .فردا منتظر من نباش .آهنگ خوبی داشت اون جمله و معناش رو کامل منتقل کرد


اون موقع راهی بهتر ازین برای از بین بردن اون عدم تعادل بلد نبودم.

سمند دولت اگر چند سرکشیده رود
زهمرهان به سر تازیانه یاد آرید
نمی خورید زمانی غم وفاداران
ز بی وفایی دور زمانه یاد آرید